Eveett.. Bugün günlerden neden Aşk? Niye bugün?
Çünkü bugün hayata dair yaşadığım en güzel gün.. Çok sevdiğim bir kız vardı. Hayatımda gördüğüm en güzel tebessüme sahip kişiydi. Duruşuyla, konuşmasıyla, sözleriyle tam bir hanımefendiydi. Ona hayran kalmıştım. Her fırsatta onu görmek için yapmadığım numara kalmamıştı. Gün bitsin diye can atıyordum. Sırf ertesi gün olsun da sevdiğim, hoşlandığım kişiyi bir kez daha görebileyim diye. Bilirsiniz gün geçtikçe ölüme bir kez daha yaklaşırız. Ama onu görmek bile ölüme değerdi.. Sonunda onunla muhabbeti kurmuş ve arkadaş olmuştum. Sanal ortamda muhabbetten tutun da gün içinde mesajlaşmaya bile başlamıştık. Ve sıra o ana gelmişti.. Artık sevgimi söyleme vakti..
.jpg)
Söyletmedi.. Lütfen söyleme dedi. Anlamıştı söyleyeceğim şeyi.. Israrlarına rağmen dayanamadım ve söyledim.. 'Seni Seviyorum' dedim. Cevap vermemişti hatta sinirle gitmişti yanımdan.. Her şeyin ilacı olan zaman.. Sen nelere kadirsin.. 2 gün oldu 5 gün oldu.. Sevdiğimin yüzüne bakamıyordum. 10 gün oldu belki de daha fazla.. Ama iyi ki de oldu onca gün. Çünkü sevdiğim de beni sevmişti. Benim ilk başlarda ona hissettiğim duyguları artık o bana besliyordu. Böyle bir şeyin olacağını rüyamda görsem inanmazdım. Ama olmuştu.. Tabi eskiler araya girinceye kadar...
Kavga ettik. Görüşmedik 14 gün.. Hani yüzüne utançtan bakamadığım onca gün vardı ya.. Şükretmeliymişim onca güne.. Şimdi onu hiç görmüyordum, sanal ortamda da konuşmuyorduk.. Mesaj mı? Artık mesajlaşmıyorduk da..
Bir gün gördüm sevdiğimi, bana 'merhaba' demişti. Çok mutlu oldum. Ama sadece arkadaşça bir merhaba idi.. Sonunda bulunduğum şehri terketmek zorunda kaldım..
Artık iki farklı şehirde iki farklı insan yaşıyordu.. Günler, aylar geçti.. Gene o ilaç girdi devreye. Zaman!! Tekrardan ilk başlardaki gibi mesajlaşmaya, konuşmaya başlamıştık.. Hatta haftasonları bulunduğum şehirden onu görmeye geliyordum.. Geçen zaman zarfında belli ki birbirimizi özlemiştik. Ben 'sevgi' ile özlemiştim. Sevdiğimin ise beni özlediğini bilmiyordum. Arkadaş olarak görüyor beni diye düşünüp duruyordum.. Derken bir haftasonu gene sevdiğimi görmeye gelmiştim..
Çok değil bundan 2 sene önce bir cumartesi günüydü. Sinema bileti almıştı. Sevdiğim kızla sinemaya gidecektim. Buluştuk sinemanın önünde. Film zamanı gelmişti.. Sinemadaki yerimizi aldık. Yan yana oturuyorduk. Filmin ilk perdesini izlemiş, 2. perde için verilen arada konuşuyorduk. 2. perde başladı. Bir ara sevdiğim filme o kadar dalmıştı ki, ben onu izliyordum o ise filmi.. Aşkla bakıyordum ona.. Farketti bakışlarımı.. Ne oldu? gibisinden bir bakış attı. Ben ise seni seviyorum diyemedim. Onun yerine 'hiç' dedim.. Ama sevdiğim benden cesurdu.. Bana elini uzattı. Hayatımdaki en güzel an gelmişti.. Tuttum elinden. Gözlerime baktı.. Bu sefer 'Seni Seviyorum' diyen sevdiğimdi.. O kadar mutluydum ki.. Seni seviyorum demeyi bile unuttum.. Sarıldık birbirimize..
Bugün günlerden Aşk.. Çünkü 2 sene önce tarih 20.02.2010'u gösterdiğinde ben yeniden doğdum ve bu tarihin adını Aşk olarak değiştirdim..
Çünkü bugün hayata dair yaşadığım en güzel gün.. Çok sevdiğim bir kız vardı. Hayatımda gördüğüm en güzel tebessüme sahip kişiydi. Duruşuyla, konuşmasıyla, sözleriyle tam bir hanımefendiydi. Ona hayran kalmıştım. Her fırsatta onu görmek için yapmadığım numara kalmamıştı. Gün bitsin diye can atıyordum. Sırf ertesi gün olsun da sevdiğim, hoşlandığım kişiyi bir kez daha görebileyim diye. Bilirsiniz gün geçtikçe ölüme bir kez daha yaklaşırız. Ama onu görmek bile ölüme değerdi.. Sonunda onunla muhabbeti kurmuş ve arkadaş olmuştum. Sanal ortamda muhabbetten tutun da gün içinde mesajlaşmaya bile başlamıştık. Ve sıra o ana gelmişti.. Artık sevgimi söyleme vakti..
.jpg)
Söyletmedi.. Lütfen söyleme dedi. Anlamıştı söyleyeceğim şeyi.. Israrlarına rağmen dayanamadım ve söyledim.. 'Seni Seviyorum' dedim. Cevap vermemişti hatta sinirle gitmişti yanımdan.. Her şeyin ilacı olan zaman.. Sen nelere kadirsin.. 2 gün oldu 5 gün oldu.. Sevdiğimin yüzüne bakamıyordum. 10 gün oldu belki de daha fazla.. Ama iyi ki de oldu onca gün. Çünkü sevdiğim de beni sevmişti. Benim ilk başlarda ona hissettiğim duyguları artık o bana besliyordu. Böyle bir şeyin olacağını rüyamda görsem inanmazdım. Ama olmuştu.. Tabi eskiler araya girinceye kadar...Kavga ettik. Görüşmedik 14 gün.. Hani yüzüne utançtan bakamadığım onca gün vardı ya.. Şükretmeliymişim onca güne.. Şimdi onu hiç görmüyordum, sanal ortamda da konuşmuyorduk.. Mesaj mı? Artık mesajlaşmıyorduk da..
Bir gün gördüm sevdiğimi, bana 'merhaba' demişti. Çok mutlu oldum. Ama sadece arkadaşça bir merhaba idi.. Sonunda bulunduğum şehri terketmek zorunda kaldım..
Artık iki farklı şehirde iki farklı insan yaşıyordu.. Günler, aylar geçti.. Gene o ilaç girdi devreye. Zaman!! Tekrardan ilk başlardaki gibi mesajlaşmaya, konuşmaya başlamıştık.. Hatta haftasonları bulunduğum şehirden onu görmeye geliyordum.. Geçen zaman zarfında belli ki birbirimizi özlemiştik. Ben 'sevgi' ile özlemiştim. Sevdiğimin ise beni özlediğini bilmiyordum. Arkadaş olarak görüyor beni diye düşünüp duruyordum.. Derken bir haftasonu gene sevdiğimi görmeye gelmiştim..
Çok değil bundan 2 sene önce bir cumartesi günüydü. Sinema bileti almıştı. Sevdiğim kızla sinemaya gidecektim. Buluştuk sinemanın önünde. Film zamanı gelmişti.. Sinemadaki yerimizi aldık. Yan yana oturuyorduk. Filmin ilk perdesini izlemiş, 2. perde için verilen arada konuşuyorduk. 2. perde başladı. Bir ara sevdiğim filme o kadar dalmıştı ki, ben onu izliyordum o ise filmi.. Aşkla bakıyordum ona.. Farketti bakışlarımı.. Ne oldu? gibisinden bir bakış attı. Ben ise seni seviyorum diyemedim. Onun yerine 'hiç' dedim.. Ama sevdiğim benden cesurdu.. Bana elini uzattı. Hayatımdaki en güzel an gelmişti.. Tuttum elinden. Gözlerime baktı.. Bu sefer 'Seni Seviyorum' diyen sevdiğimdi.. O kadar mutluydum ki.. Seni seviyorum demeyi bile unuttum.. Sarıldık birbirimize..
Bugün günlerden Aşk.. Çünkü 2 sene önce tarih 20.02.2010'u gösterdiğinde ben yeniden doğdum ve bu tarihin adını Aşk olarak değiştirdim..
bloguma hoşgelmişsin :) yarın ilk yazından itibaren okumaya başlayacağım :)
YanıtlaSilsevgiler :)
https://twitter.com/#!/irituruncubalik
Sevgili GP.
YanıtlaSilYazını okurken içim bir hop etti bir rahatladı..Sonra gene hop etti, sonra durakladı falan.. Baya bi gittim geldim.. Ama sonuçta AŞK kazanmış, çok sevindim senin adına, inan.
Nice aşk dolu 20.02'lere..! :)
Pek sevgili blogger,
YanıtlaSilNe kadar şanslı bir sevdiceğin varmış, o kadar süründürmüş sen yine de vazgeçmemişsin beklemekten. Gaddar yarin senin kıymetini bilse iyi eder zira senin kadar sabırlı, sevgi dolu, güler yüzlü, tatlı dilli yakışıklılar artık çok zor bulunuyor.
Ama sen de şanslı çocuksun vesselam. Sevgilini tanırım. Seni çok seviyor. Çok şey istemiyormuş hayattan; 65 yaşında açacağı devri alem konulu fotoğraf sergisinin baş mimarının sen olmanı istiyormuş. İki çift gözün aynı yürekten görerek mimlediği anlarınızı herkeslere gösterip sevgisini paylaşmakmış istediği. He bir de omzunda salya sümük ağladığı zamanlarda bile şefkatini esirgemeyen, her zaman gülen gözlerle yarine koşan, her an sevgisini hissettiren, heyecanda, üzüntüde, öfkede, mutlulukta, kurulan hayallerde hep omuz veren esmer güzeli filinta yarine öpücüklerini yolluyor. Yazılarının devamını ikimiz de dört gözle bekliyoruz.
Yıl dönümünüz kutlu olsun, mutlu kalın.
heeeeeeeey mimlendin adamım ! :)
YanıtlaSil